31 Ocak 2008 Perşembe

NASIL GEÇTİ HABERSİZ....




Yarın bizim tatlı cadının yaş günü:))
Markete gidicektik hep birlikte yarın birkaç arkadaşını çağırdım ama son anda onu götürmedik ve hediyesinide alıp geldik.Ne yaptı dersiniz?
kibarca teşekkürler deyip yarını bekleyecek değil mi???
Değil!! çünkü bu benim cadı başka cadı elimden yolarak aldı ve deli gibi açtı hemen:))
Çok beğendi bari anladım yüzünden ama inatla yooo beğenmediim demyide ihmal etmedi tabii..

Nasıl bu kadar büyüdü,benide büyüttü mü yoksa bende mi onunla aynı yaşlardayım bilemiyorum.Beni teselli ederken veya akıl verirken buluyorum bazen ikimizi:))
Zira bazen ona verdiğim hiç birşeyi almadığını,emeklerimin boşa çıktığını,bana nasıl bu kadar zıt bir karakter yetiştirdiğimi düşünüp şaşakalsam da,aslında pek çok şeyi benim kendimde eksik gördüğüm yanlarımdan muaf olması yada benden çook daha güçlü olması için yaptıgımı biliyorum ben.
Bir kere benden çok daha anne sevgisinden emin,kendi kanatlarıyla uçmaya kalktığı zaman onları dışardaki hayatta kırmaya hazır bir sürü leş kargasından ve kedilerden haberdar ama korkmayan, kendini korumayı başaran ve hayata hazır bir birey olmasını diliyorum.Ve tüm şimdi verdiğim emekler bunun için.
Bilirim ve bilmesini istediğim için özel bir çaba gösterdiğim tek şey hayatta tek güvenilicek insanın kendisi olduğunu bilmesi.Sırtını ne anne babaya,ne bir erkeğe dayamadan dimdik ayakta durması şart çünkü hayatın ne getireceği belli olmuyor.Hayat her zaman adil ve güllük gülistanlık değil.Ve karşılıksız vermiyor hiçbişeyi dış dünya..
Bir sabah uyandığında babanın artık olmadığını ve yolun bundan sonrasında seninle olamayacağını öğrenebiliyosun.
Ve bazende canından öte gördüğün insan bir gün her hangi bir sebepten (bunları da tek tek konuşuruz her zaman,bazen Allah,bazen kul ayırabilir yada aklına gelmeyen bir nokta çığ olup bitiriverir bir sevdayı),acılar yaşanmadan bitmez,ağlarsın,kırılırsın hatta zaman zaman isyan edersin ama ....acılar da biter bir gün..onları unutturacak yeni mutluluklar verir sana yaşam bazen.yada alışırsın onunla yaşamaya..
yani güvende değilsin hiç bir zaman,bu yolda her şeye hazır olmalı bir kadın ve
"herşeye rağmen" ayakta kalmalı.
Bunun için okumasını ve güçlü olmasını istiyorum her konuda.Sadece maddi değil,manevi bir güç bu.ve tamda şikayetlerimin ayyuka çıktığı bir anda öyle bişey yapıyor ki bazen,"ne zaman bu kadar büyüdü bu kız" yada "nasıl bu kadar sağlam duruyor" derken buluyorum kendimi ve o zaman gönülden verdiğiniz her şey sizindir aslında sözünü hatırlıyorum ve bunu boşa çıkartmadığını,hatta benden aldıklarına kendi aklı,sağlam karakteriyle dahada güzellikler kattığını görüyorum.
Bir anne için bundan daha umut verici,daha güzel bir şey olabilir mi?
Biliyorum ki çocuklar aslında bize ait değil,hayata bizim aracılığımıla gelen emanetler onlar.Onlar için hayaller kurmamıza ve emanete gözümüz gibi bakmamıza engel değil ama dimi bunlar?
SENİNLE GURUR DUYUYORUM BİTANEM,BAŞIMIN TATLI BELASI,CADI KIZIM BENİM
ALLAH TAN TEK DİLEĞİM MUTLU VE HUZURLU BİR HAYAT SÜRMEN
VE PİŞMANLIKLARIN,KEŞKELERİNDEN DAHA FAZLA "İYİ Kİ"LERİN OLMASI...
YAŞADIĞIN HER ŞEY SENİ BÜYÜTÜYOR BİLİYORUM
AMA DİLERİM ACI DEĞMESİN O GÜZEL GÖZLERİNE..
SENİ SEVİYORUM KARÇİÇEĞİM BENİM..



Get this widget
Track details
eSnips Social DNA


".. Çocuklar senin değil..


Hayatın oğul ve kızları.

Seninle beraber ama sana ait değiller

Sevgini verebilirsin onlara, ama

Düşüncelerini değil.

Çünkü onların kendi düşünceleri var.

Bedenlerini evinde barındırabilirsin, ama

Ruhlarını değil..

Çünkü ruhları yarının evinde yaşar.

Ve sen o evi rüyalarında bile

Ziyaret edemezsin

Onlar gibi olmak isteyebilirsin, ama

Onları kendine benzetmeye çalışma.!


Çünkü hayat geriye gitmez..


Sen bir yaysın...


Çocukların senden ileriye fırlayan OKLAR GİBİ.."



BEN GİTMİCEEMM O GİTSİNNNN


Malum okullar tatil,karneler güzel geldi çok şükür de,ufaklık her fırsatta takdir belgesini burnumuza dayayıp "benimki daha güzeel" diye övgü beklemekte ama garibim kuzucum büyük kuzu daha doğrusu koyun kıskanmasın kudurmasın aman "ben o yaştayken var yaaa" diye cırlamasın diye pekte beklediği ilgiyi göremedi.Gerçi ananesi hemen götürüp ihya etti küçük kuzuyu epeydir istediği printr ıda almış gerçi biz daha çok özelliği olan bişi almayı düşünüyoduk ta,bunada şükür.
Neyse,bizim kızla 15 günlük diyet anlaşmamızda başlamış oldu aman efendim,"eğer 1 saat koşmassam bilgisayara oturtma annee" diyen kız spor şöyle dursun, gırtlağından en ufak bi fedakarlıkta bulunmaya niyetli değil.Yeminler ettim cips kola yedirtmicem evde diye ama ne çare,her gün okuldan gelince "depresyon seti" adını verdiği menüyü getirip soyunmaya odasına gitmiş numarasına yatıyo saatler geçiyo ben mutfakta duvarlarla konuştuğumu anladığım an bi bakıyorum ki kız yatakta bağdaş kurmuş önünde gazete elinde cips,kola,dürüm bilimum zaralı kanser edici ve obez olması için gereken herbişey mevcut.!!
Büyük bi kıyamet,ama kanser olan gene bendeniz,kız gayet kaşarr bi şekilde yüzüme bakar,bazende elinden alırım,hatta son kez etrafa saçıldı çektiğimde cipsler,çileden çıktım,çabuk topla onları diye yırtınıp gittim içeri,sonuç??
Odada tek cips kalmadı evet ama mutfağada tek cips gelmedi:))
yani hem yedi,hem topladı benim ipşit:P
Tatile girdik gireli uyanamama durumumuz mevzubahis.
Ben gripten kırıldığım için başım kalkmıyo neyse,hadi geç vakit kahvaltı edelim diyoruz ama bu sefer de bakkal kavgası.
"hadi kızım bi gazete bi ekmek bişşi al gel hem hareket etmiş ol bi yaa" bakkalda asansörle inicen köşede yanii ama her seferinde "yaa ben gidemem salo gitsin anee" 2 3 kere salo gider,sonra oda isyan eder " e ben 3 kere gittim şimdi ablam gitsin yaa" sonunda bu gece gündüz süren kavgalar sonuda lazım olan hiçbişi alınmaz,yada anne kendini yırtarak,lanet olsun size! diye çemkirerek bakkala çakkala gider ama kötü karakter cadı kız bu işten karlı çıkar:))

Dilide 5 karış dışarda maşallah,evde iş yapmaz kan kurutur,birde zehirli diliyle sokar her birimizi.
HEM SUÇLU HEM GÜÇLÜ DEDİKLERİ BU İŞTE!
TAŞ OLCAK TAŞ!

21 Ocak 2008 Pazartesi

SABAH KAVGALARI PART 1


GÜNAYDIINNN

Bizim geleneksel sabah kavgalarımız vardır komşular bilirler.Kahramanları,benim sevgili cadı,sevgili babolisi ve bendeniz.
Olay şöyle ceyeran eder,sabah saat çalar,çocuk odasına gidilir,"günaydın çocukllarrr hadi uyanıın"sesiyle cadı yorganı kafasına çeker.oğluşum daha erken çıkıcağı için anında kalkar,giyinir hemen,banyoya gider,ama çok zaman o varmadan cadı girip işgal eder ve kapıda bırakır.!"kızzıımmm çıksana geç kalıcak çocuk" nidalarıyla çıkar oğluş uyku huysuzluğuyla "yıkamıcam işte yüzümü,yapmıcamda bişii" küskünlüğüne girişir ama sonunda banyoya gider.Bu arada cadı tekrar yatağa zıplamıştır."Kızımm kalksana yatağını falan topla,odan darmaduman gidiyosun sonra geç kalcam numarasıyla" dersin."Tamam yaaaa çııkkkk" diye delenir ama kalkar."hemen topla yatağını öyle başla giyinmeye"gibi insani zavallıca bir istekte bulunursun her sabah bıkmadan,ama oda bıkmaazzz azimlidir ve asla toplamaz,üstüne birde çanta hazırlanmamıştır masasınıda alan talan eder başlar saç yapımına:S..Banyoya bir girer,babolisi"kızıma bişey oldu herhal" endişesiyle arada kapıdan sinsice bakar,"çok süsleniyo bu bak" der,ben çekerim kolundan "sen gel çay iç kızı ne rahat bırakmıyosun aaaa büyüo kız" derim.Arada babolide işgal eder banyoyu o sıkışıklıkta kapıda bırakabilir ahaliyi oda ayrı bi konu.Cadı tüm babolisinden korkar görüntüsü vermesine rağmen,sürer dudak balmını dudaklar Allah vergisi vişne rengii parıl parıl çıkar gelir."kızzmm topladınmı yattanıı" sorusuna "geç kalıyorum tamammıı gelince toplarım"geleneksel yalanını-pardon yanıtını alısın.Ama gene babolinin dudaklarına yaptığı havlulu hamleden sen kurtarırsın,yetmez kirpik kontrolü başlar,saçlar toplanmamış ve gömlek yada gereken kazak giyilmemiştir,herkes böylee yada yasak değil tamammı izin veriyolar cazgolozluğuyla bazen savaşı baboli ve bendeniz bazen ve çoğunlukla cadı kazanır ve babolisini alır gider..

İŞTEEE EN MUTLU AN BUDUR!! DERİN BİR "OOHHH"ÇEKEN BENDENİZ,Bİ ÇAY ALIRIM,OTURURUM PC BAŞINA BİRAZ BAKINIRIM,YAZARIM ÇİZERİM Bİ YARIM SAAT SONRA KALKAR BAŞLARIM EV TOPLAMA SAVAŞLARINA.O AYRI BİR YAZI KONUSU.BEKLEYİN:))evi topliyim gelcem....

20 Ocak 2008 Pazar

AFERİN BANA!

hah bi bu eksikti! diyebilirisiniz.bencede deyin çünkü bende yeni ve saçma bi blog görünce bunu diyorum:))
ama blog yapmaya saranlar iyi bilir,her konuda yazıcak bişeyleriniz varmış gibi gelir ve her konuyada becerip ayrı blog açmak gibi bir gaflet hatta delalet içine girebilirsinz de.hele benim gibi gaza gelmeye hazır bi durumunuz varsa son kaçınılmaz.
mesela şiirleri çok severim,hepsini bir yere topliyim,kaybolmasın sevdiklerim dersiniz(bu gene mantıklı ve masum),diyet yaparken dur bi diyetimi yaziim şuraya,
yada bişiler okuyup gülerken birde mizah blogu açmış bulabiliyosunuz kendinizi.
bugün konuşurken kendi özel hayatım ve kimliğim hakkında tek laf etmediğimin,bunu başlarda özellikle yapıyordum da,sonrada kızımla ve etrafımdakilerle konuşurken acaip komik olduğuma inandırdı beni m.ciim:))kendisini daha sonra tanıcaksınız.
ve bende anında gaza gelip iyii yazalım demiş bulundum.
manyakça diyologlarmı bulursunuz artık burda bilemiyorum.
bence yol yakınken dönün.okumaya falan hiçç bulaşmayın.görmezden gelin beni..
sevgilerimle